1942 — 2026 · Groningen
WIM
T.
SCHIPPERS
Kunstenaar · Televisiemaker · Absurdist · Fluxus-rebel · De stem van Ernie · Meester in zinloosheid
Geboren 1 juli 1942 · Gestorven 10 juni 2026
Scroll omlaag
Kunstenaar · Televisiemaker · Absurdist · Fluxus-rebel · De stem van Ernie · Meester in zinloosheid
Geboren 1 juli 1942 · Gestorven 10 juni 2026
Willem Theodoor Schippers — beter bekend als Wim T. Schippers — werd op 1 juli 1942 geboren in Groningen en groeide op in Bussum. Hij studeerde aan de Kunstnijverheidsschool in Amsterdam (later Gerrit Rietveld Academie), maar maakte zijn opleiding nooit af. Dat paste precies bij zijn levensfilosofie.
Zijn centrale gedachte was even simpel als radicaal: het leven slaat nergens op. Kunst evenmin. En omdat kunst net zo zinloos is als alles de rest, kon het ook alles zijn — of niets. Dat gaf hem een vrijheid die weinig andere kunstenaars durfden te nemen.
In de jaren 60 werd hij directeur van het Stedelijk Museum Willem Sandberg op hem attent — Sandberg kocht zijn tekeningen en collages, en stuurde hem naar New York, waar Schippers in aanraking kwam met Fluxus. Een ontmoeting die alles zou veranderen.
Zo omschreef Schippers zijn eigen werk. Niet als zelfspot, maar als kunstopvatting. Oninteressant zijn was een kunstvorm op zichzelf. De kijker die gefrustreerd raakte of zich mateloos amuseerde — beide reacties waren welkom.
Hij overleed op 10 juni 2026 in Amsterdam, op 83-jarige leeftijd. Zijn dood werd vijf dagen later bekend gemaakt — een laatste, onbedoeld absurdistische noot.
In 1967 debuteerde Schippers op televisie bij de VPRO met het programma Hoepla. Het kende maar drie afleveringen — en dat was al drie te veel voor een deel van Nederland.
In één van de afleveringen verscheen Phil Bloom als eerste vrouw naakt op de Nederlandse televisie. Het land ontplofte. Kamervragen volgden, VPRO-leden zegden massaal hun lidmaatschap op, en Schippers mocht van de omroep één keer iets nieuws maken — maar daarna was het voorlopig klaar.
Hij had zijn stempel gedrukt. De televisie zou nooit meer hetzelfde zijn.
⚡ Kamervragen · VPRO-opzeggingen · Taboe doorbroken
"Alle vooruitgang komt door fouten."— Wim T. Schippers
Drie afleveringen. Eén naakt lichaam. Een regen van Kamervragen. Schippers' televisiedebuut bij de VPRO werd meteen zijn beroemdste schandaal. Phil Bloom verscheen als eerste vrouw naakt op de Nederlandse buis. Het land stond op zijn kop.
Vier jaar na Hoepla keerde Schippers terug bij de VPRO. Hij schreef decors en teksten voor de Fred Haché Show met Harry Touw als hoofdrolspeler. Het begin van zijn vruchtbare samenwerking met regisseur Ruud van Hemert.
Sjef van Oekel — de viezige, immer opgewonden zwetende discotheekhouder gespeeld door de dan al 61-jarige Dolf Brouwers — werd een cultfiguur. Het programma maakte Brouwers tot een ster op rijpe leeftijd. Absurdistisch goud.
Samen met Barend Servet (IJf Blokker) maakte Schippers een reeks verwarrende, humoristische programma's die kijkers keer op keer verraste. De kraantjes schreven er lyrisch of verontwaardigd over — beide reacties waren voor Schippers gelijkwaardig.
Een van zijn meest absurdistische programmaseries. Schippers schreef, regisseerde én acteerde. Vol vloeien, taboe-doorbreking en de typische Schippers-humor die een deel van Nederland haatte en het andere deel adoreerde.
Zijn eigen radioprogramma bij de VPRO. Hier voerde hij het personage Jacques Plafond op — gespeeld door Schippers zelf. Zeven jaar lang wekelijkse absurdistische nonsens op de radio, uitgezonden voor wie het begreep én voor wie het totaal niet snapte.
In de vroege jaren 60 reisde Schippers — op kosten van Willem Sandberg van het Stedelijk Museum — naar New York. Daar ontmoette hij de internationale Fluxus-beweging: een losse groep kunstenaars die de grenzen van kunst totaal wilden opblazen.
Terug in Nederland richtte hij samen met Bob Wesdorp en Ger van Elk de A-dynamische beweging op. Het devies: maak kunst die doelbewust saai is. Verwarrend. Betekenisloos. Laat het publiek zelf maar uitzoeken.
Fluxus combineert film, beeldende kunst, poëzie en muziek. Het publiek moet meedoen, aansluiting vinden door de lage drempel. Schippers vertaalde dat naar de Nederlandse context — met een flinke scheut cynisme en een groot gevoel voor het absurde.
"Het is lastig om raadselachtige dingen te maken."
Bedacht in 1962. Uitgevoerd in 1969 in een galerie in Loenersloot. In 1997 nogmaals in het Centraal Museum Utrecht. In 2010 aangekocht door Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam.
Een vloer. Bedekt met pindakaas. Dat is alles. Dat is genoeg.
Museum Boijmans Van BeuningenWillem Theodoor Schippers ziet het levenslicht op 1 juli 1942, in bezet Groningen. Groeit op in Bussum.
Studeert (zonder af te studeren) aan de latere Gerrit Rietveld Academie. Reist naar New York via het Stedelijk Museum. Ontmoet Fluxus. Richt de A-dynamische beweging op met Wesdorp en Van Elk. Stedelijk-directeur Sandberg koopt zijn werk.
Debuut bij VPRO-televisie. Phil Bloom naakt op tv. Kamervragen. Massale opzeggingen bij de VPRO. Einde van Hoepla na drie afleveringen.
Het concept uit 1962 wordt voor het eerst in de praktijk gebracht in de galerie van het Mickery Theater in Loenersloot. Letterlijk een vloer vol pindakaas.
Regisseur Ruud van Hemert haalt Schippers terug. Begin van een vruchtbare samenwerking die tientallen afleveringen televisie zou opleveren.
Sjef van Oekel — gespeeld door de 61-jarige Dolf Brouwers — wordt een cultfiguur van de Nederlandse televisie.
Vanaf het allereerste seizoen van de Nederlandse Sesamstraat spreekt Schippers de stem van Ernie in. Ook Kermit, Guy Smiley en Graaf Tel. Vijftig jaar lang zou hij dat volhouden.
Transformeert een Parijse taxi tot kunstobject vol strategische deukjes. De taxi blijft daarna gewoon rijden — als rijdend kunstwerk door Parijs.
Spreekt de stem in van Happy in de Nederlandse versie van Disney's Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen.
Zeven jaar lang een wekelijks radioprogramma met het personage Jacques Plafond, door hemzelf gespeeld. Zeven jaar lang absurdisme op de ether.
Ontvangt de Jacobus van Looy-prijs voor zijn gecombineerde prestaties als schilder en schrijver. Een van de weinige formele erkenningen die hij accepteerde.
Wim T. Schippers overlijdt op 10 juni 2026 in Amsterdam, op 83-jarige leeftijd. Het nieuws wordt bekendgemaakt op 15 juni — vijf dagen later. Zijn werk blijft.
De tegenstelling kon haast niet groter: de man die de VPRO op zijn kop zette met naaktscènes, Kamervragen en absurdistisch theater — diezelfde man was 's avonds vrolijk kwetterend Ernie voor de Nederlandse jeugd.
Schippers gaf niet alleen stem aan Ernie, maar ook aan Kermit de Kikker, Guy Smiley en Graaf Tel. Vier personages, vier totaal verschillende stemmen, één man.
Na zijn overlijden op 10 juni 2026 schreef Lex Goudsmit — die al 43 jaar Bert speelde — dat hij zijn Ernie ontzettend zou missen. "Wim T. Schippers was geniaal."
Woorden schieten tekort. Kijk zelf wat Schippers maakte — van het absurdistische meesterwerk Echo's uit het Alpen Dal tot de legendarische Sjef van Oekel en Jacques Plafond.
"Zinloosheid was zijn handelsmerk,
verwarring zijn medium,
en het leven zijn gelijkmoedige vijand."
